Wynik dekodowania
Wynik kodowania
O kodzie Morse'a
Kod Morse'a to system kodowania telegraficznego, który reprezentuje litery i symbole za pomocą kombinacji krótkich sygnałów (Dit) i długich sygnałów (Dah).
DenCode używa następujących symboli do reprezentacji kodu Morse'a.
| Nazwa | Symbol |
|---|---|
| Dit (kropka) | . (Kropka) |
| Dah (kreska) | - (Myślnik) |
| Odstęp między znakami | (Spacja) |
| Odstęp między wyrazami | / (Ukośnik) |
Wynik konwersji "MORSE CODE" na międzynarodowy kod Morse'a jest następujący.
M O R S E C O D E -- --- .-. ... . / -.-. --- -.. .
Taktowanie sygnału
Podczas nadawania kodu Morse'a obowiązują ścisłe proporcje długości ditów i dahów oraz odstępów między nimi. Przy długości dita równej 1 jednostce, długość każdego elementu jest następująca.
| Element | Długość | Opis |
|---|---|---|
| Dit | 1 jednostka | Krótki dźwięk sygnału |
| Dah | 3 jednostki | Dźwięk sygnału o długości 3 razy większej niż dit |
| Odstęp wewnątrz znaku | 1 jednostka | Cisza między ditami i dahami w obrębie tego samego znaku |
| Odstęp między znakami | 3 jednostki | Cisza między różnymi znakami |
| Odstęp między wyrazami | 7 jednostek | Cisza między różnymi wyrazami |
Na przykład, podczas nadawania "MORSE CODE", sygnał jest wysyłany z następującym taktowaniem.
▄ (1) oznacza dźwięk sygnału, a (0) oznacza ciszę.
M : ▄▄▄ ▄▄▄ (1110111)
O : ▄▄▄ ▄▄▄ ▄▄▄ (11101110111)
R : ▄ ▄▄▄ ▄ (1011101)
S : ▄ ▄ ▄ (10101)
E : ▄ (1)
: (0000000)
C : ▄▄▄ ▄ ▄▄▄ ▄ (11101011101)
O : ▄▄▄ ▄▄▄ ▄▄▄ (11101110111)
D : ▄▄▄ ▄ ▄ (1110101)
E : ▄ (1)
M O R S E C O D E
▄▄▄ ▄▄▄ ▄▄▄ ▄▄▄ ▄▄▄ ▄ ▄▄▄ ▄ ▄ ▄ ▄ ▄ ▄▄▄ ▄ ▄▄▄ ▄ ▄▄▄ ▄▄▄ ▄▄▄ ▄▄▄ ▄ ▄ ▄
11101110001110111011100010111010001010100010000000111010111010001110111011100011101010001
W ten sposób wszystkie długości są określone jako proporcje całkowite w oparciu o 1 jednostkę dita, dzięki czemu dokładne proporcje mogą być zachowane nawet przy zmianie prędkości transmisji. Prędkość komunikacji jest zazwyczaj wyrażana w WPM (Words Per Minute) i definiowana przez liczbę nadań słowa referencyjnego „PARIS" na minutę. Na przykład przy 20 WPM jedna jednostka dita wynosi ok. 60 milisekund.
Międzynarodowy kod Morse'a
Międzynarodowy kod Morse'a to światowy standard kodu Morse'a do reprezentowania liter, cyfr i symboli. Jest zdefiniowany przez standard Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego (ITU) (ITU-R M.1677-1).
Alfabet
| A | .- | B | -... | C | -.-. | D | -.. |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| E | . | F | ..-. | G | --. | H | .... |
| I | .. | J | .--- | K | -.- | L | .-.. |
| M | -- | N | -. | O | --- | P | .--. |
| Q | --.- | R | .-. | S | ... | T | - |
| U | ..- | V | ...- | W | .-- | X | -..- |
| Y | -.-- | Z | --.. |
Cyfry
| 1 | .---- | 2 | ..--- | 3 | ...-- | 4 | ....- | 5 | ..... |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 6 | -.... | 7 | --... | 8 | ---.. | 9 | ----. | 0 | ----- |
Symbole
| . | .-.-.- | , | --..-- | ? | ..--.. | ! | -.-.-- |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| = | -...- | / | -..-. | + | .-.-. | - | -....- |
| ' | .----. | " | .-..-. | ( | -.--. | ) | -.--.- |
| @ | .--.-. | & | .-... | : | ---... | ; | -.-.-. |
| _ | ..--.- | $ | ...-..- | ^ | ...... |
Kody rozszerzone
Wśród znaków ze znakami diakrytycznymi, tylko „É" jest zdefiniowany przez Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (ITU). Wszystkie inne kody są zdefiniowane jako „kody rozszerzone" ustanowione przez władze krajowe lub przez konwencję.
| À, Å | .--.- | Ä, Æ, Ą | .-.- | Ć, Ĉ, Ç | -.-.. | É, Ę, Đ | ..-.. |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Ð | ..--. | È, Ł | .-..- | Ĝ | --.-. | Ĥ, Š | ---- |
| Ĵ | .---. | Ń, Ñ | --.-- | Ó, Ö, Ø | ---. | Ś | ...-... |
| Ŝ | ...-. | Þ | .--.. | Ü, Ŭ | ..-- | Ź | --..-. |
| Ż | --..- |
Japoński kod Morse'a (kod Wabun)
Japoński kod Morse'a to system kodu Morse'a przeznaczony do reprezentowania japońskich znaków Hiragana i Katakana. Kolejność znaków opiera się na tradycyjnej kolejności „Iroha".
Hiragana / Katakana (kolejność Iroha)
| イ | .- | ロ | .-.- | ハ | -... | ニ | -.-. | ホ | -.. |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ヘ | . | ト | ..-.. | チ | ..-. | リ | --. | ヌ | .... |
| ル | -.--. | ヲ | .--- | ワ | -.- | カ | .-.. | ヨ | -- |
| タ | -. | レ | --- | ソ | ---. | ツ | .--. | ネ | --.- |
| ナ | .-. | ラ | ... | ム | - | ウ | ..- | ヰ | .-..- |
| ノ | ..-- | オ | .-... | ク | ...- | ヤ | .-- | マ | -..- |
| ケ | -.-- | フ | --.. | コ | ---- | エ | -.--- | テ | .-.-- |
| ア | --.-- | サ | -.-.- | キ | -.-.. | ユ | -..-- | メ | -...- |
| ミ | ..-.- | シ | --.-. | ヱ | .--.. | ヒ | --..- | モ | -..-. |
| セ | .---. | ス | ---.- | ン | .-.-. |
| ゛ (Dakuten / Znak dźwięczności) | .. | ゜ (Handakuten / Znak półdźwięczności) | ..--. |
|---|
Dakuten (゛) i Handakuten (゜) mają własne niezależne kody. Są wyrażane przez umieszczenie kodu Dakuten (..) lub kodu Handakuten (..--.) po kodzie znaku podstawowego, oddzielonego odstępem między znakami (spacją).
Na przykład, „ガ" to kombinacja „カ (.-..)" i „゛ (..)", co daje „.-.. ..".
Cyfry
Identyczne z międzynarodowym kodem Morse'a.
Symbole
| 。 | .-.-.. | 、 | .-.-.- | ー | .--.- |
|---|---|---|---|---|---|
| （ | -.--.- | ） | .-..-. |
Rosyjski (cyrylicki) kod Morse'a
To system kodu Morse'a przeznaczony do reprezentowania znaków cyrylickich używanych w języku rosyjskim i innych językach. Kody nie są ułożone w cyrylicznym porządku alfabetycznym, lecz mają przypisane te same kody co odpowiadające im litery łacińskie (międzynarodowy kod Morse'a) na podstawie ich wymowy.
| А | .- | Б | -... | В | .-- | Г | --. |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Д | -.. | Е | . | Ж | ...- | З | --.. |
| И | .. | Й | .--- | К | -.- | Л | .-.. |
| М | -- | Н | -. | О | --- | П | .--. |
| Р | .-. | С | ... | Т | - | У | ..- |
| Ф | ..-. | Х | .... | Ц | -.-. | Ч | ---. |
| Ш | ---- | Щ | --.- | Ъ | --.-- | Ы | -.-- |
| Ь | -..- | Э | ..-.. | Ю | ..-- | Я | .-.- |
Cyfry
Identyczne z międzynarodowym kodem Morse'a.
Symbole
| . | ...... | , | .-.-.- | ? | ..--.. | ! | --..-- |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ' | .----. | " | .-..-. | : | ---... | ; | -.-.- |
| = | -...- | / | -..-. | - | -....- | () | -.--.- |
| @ | .--.-. |
Historia kodu Morse'a
Kod Morse'a został opracowany w latach 30. XIX wieku przez amerykańskiego wynalazcę Samuela Morse'a i Alfreda Vaila na potrzeby pierwszych maszyn telegraficznych.
Pierwszy kod Morse'a przesyłał jedynie cyfry, które następnie konwertowano na słowa za pomocą słownika po stronie odbiorczej. Później Vail rozszerzył system o alfabet w postaci, jaką znamy dzisiaj.
Częściej używanym literom (np. E) przypisano krótsze kody (.), a rzadziej używanym (np. Q) — dłuższe kody (--.-), optymalizując efektywność komunikacji.
Następnie, pod wpływem zapotrzebowania na komunikację międzynarodową, zwłaszcza w Europie, przypisania liter zostały zrewidowane i ewoluowały w „Międzynarodowy Kod Morse'a" używany dziś na całym świecie. W Japonii, podczas wprowadzania technologii telegraficznej od schyłku ery Edo do początków ery Meiji, opracowano „kod Morse'a Wabun", przypisując w unikalny sposób kody Morse'a do japońskiego sylabariusza Kana. Cechą charakterystyczną kodu Morse'a Wabun jest to, że kody są przypisane zgodnie z tradycyjną kolejnością „Iroha" („イロハニホヘト…").
Przez wiele lat kod Morse'a był szeroko stosowany na całym świecie w komunikacji morskiej, lotniczej, wojskowej i handlowej. Jednakże, wraz z rozwojem komunikacji satelitarnej i cyfrowej, kod Morse'a w dużej mierze zakończył swoją rolę jako oficjalny środek komunikacji awaryjnej wraz z przejściem na GMDSS (Światowy Morski System Łączności Alarmowej i Bezpieczeństwa) w latach 90.
Obecnie kod Morse'a jest stosowany głównie w radiu amatorskim i w niektórych radiolatarniach nawigacyjnych.
Jednak ze względu na to, że umożliwia komunikację za pomocą bardzo prostego mechanizmu włącz-wyłącz — jak migające światła, krótkie i długie dźwięki, a nawet mruganie oczami i pukanie w ścianę — jego wartość jako ostatecznego środka komunikacji w sytuacjach takich jak klęski żywiołowe pozostaje całkowicie nienaruszona nawet w epoce współczesnej.
Słynny sygnał alarmowy „SOS" został przyjęty nie ze względu na jakiekolwiek znaczenie językowe, lecz dlatego, że kombinacja „... --- ..." jest łatwa do nadania i łatwa do rozpoznania.